In mijn bloementuin staat de herinnering
Tusschen een late roos en een witte sering.
Geen vrouw met een schaar zal hier ooit meer komen
De lust werd getoomd, de andere droomen
Vèr weg gestroomd
Naar oorden, waar geen beroering is
Op een tocht, die zonder vervoering is
In mijn bloementuin, boven een roos en sering,
Wuift in den wind de herinnering